OPA is geen oude zeur

OPA is geen oude zeur die zegt dat vroeger alles beter was, maar toch kijkt hij nog wel eens met nostalgie en verbazing achterom.

De vorige periode was er een coalitie waarin CDA en PvdA hartstochtelijk samenwerkten. Goed, er was wel eens een kleine aanvaring tussen wethouder Evert Begemann en Gerard Paans, maar als Evert dan als een mak lam in
zijn schulp kroop was alles weer koek en ei.

Na de verkiezingen maakte de PvdA geen deel meer uit van de coalitie en dat gaf bij onze rode vrienden afkick verschijnselen.

Nu heeft een oude PvdA’er in het grijze verleden ooit eens iets geschreven over de politiek en daarbij de rol van de politiek als wolf en lam betrokken. En Evert als ouderwetse socialist kent zijn klassieken en kent dit stuk natuurlijk ook.

En we zien nu een wonderbaarlijke verandering optreden.

Allereerst profileert Evert zich als Rode Ridder die op het oorlogspad gaat. Hij doet dat meer op papier in krijgshaftige taal want dat is lekker makkelijk; je kan lang nadenken en krijgt geen tegenspraak. In de raadsvergaderingen was Evert aanvankelijk ook een agressieve hongerige wolf, die hapte naar alles wat hem voor de voeten liep. Het leek soms wel of hij thuis niet gegeten had zo gulzig dook hij erop in. Maar meer dan happen deed hij niet. Doorbijten was er nooit bij en steeds eindigde hij als een mak lammetje.

Bij de begrotingsbehandeling kwamen er weer kansen om in de oppositierol van zich te laten horen. OPA had gehoopt op een strijdlustige en hongerige wolf die zou bijten naar de makke kudde van de coalitie en daar een bloedbad zou aanrichten. Maar nee hoor, Evert en zijn roedel liepen braaf mee met de kudde, waar dan ook geen enkele angst of onrust te bespeuren was. Het was meer een liefelijk tafereel maar dan wel van een hele slechte schilder.

Kennelijk voelde zijn nieuwe vriend Ton Kuppens dit ook zo want die ging ineens zijn pijl en boog richten op OPA in plaats van op de politiek inhoudelijk belangrijke dingen. Maar ja, dat is ook een keffertje die altijd hapte maar nooit doorbeet.

OPA blijft echter wel met een belangrijke vraag zitten. Wat is nu de rol van Corine Verweij? Is zij een Rode Schildknaap die doet wat de Ridder zegt, of is ze een onervaren wolfsjong die nog moet leren happen en bijten.

Misschien is ze wel schaapherder.

OPA

Kwaliteit of partijdigheid?

Kwaliteit of partijdigheid?

OPA denkt nog wel eens aan vroeger. Niet vaak want vroeger schijnt een besmet begrip te zijn.Maar  vroeger stonden de socialisten voor een opvatting . Sinds het tijdperk van  premier Kok hebben de socialisten echter hun ideologische veren afgeschud en weten ze niet meer waar  ze heen moeten. Daarom richten ze hun peilen nu op onbelangrijke zaken.

Vroeger was ook anders……  

Alles was duidelijk. Politiek links was links en rechts was rechts en dat was helder.  De socialisten zochten binnen het eigen dorp naar een mogelijks wethouder. Of hij/zij geschikt was speelde geen rol; we moesten iemand als wethouder neerzetten en we hielden die functionaris  op de been door het hem/haar niet te moeilijk te maken.

OPA weet nog wel een aantal namen van mensen die het  “niet hadden”, maar omdat ze in het zadel moesten blijven, werd er niet te moeilijk gedaan door de gemeenteraad. Een aardig voorbeeld is misschien het huidige college in de gemeente Aalburg waar het niet helemaal soepel lijkt te verlopen.

Er is echter een andere wind gaan waaien, waarbij er meer gelet wordt op de bestuurlijke behoefte van de gemeente,  gelet op de problemen die er zijn te verwachten. Dan zoek je naar mensen die de problemen aan kunnen,  los van de vraag of ze in  de gemeente Werkendam wonen.

Zo heeft onze lokale partij, SDc , een uitstekende wethouder gevonden in de persoon van Peter van de Ven. Hij is helder, transparant en deskundig. Zelfs OPA snapt zijn uitleg bij de ingewikkelde problemen en ook onze vrienden van de PvdA schijnen het te snappen wat hij zegt,  want  OPA hoort de PvdA niet  over zaken uit zijn portefeuille.

De discussie wordt nu weer opgerakeld door de PvdA, nu  er een nieuwe wethouder wordt voorgedragen door de SGP. Ook nu weer de boodschap “eigen volk eerst” , het lijkt de PVV wel. OPA weet dat er niet te veel historische vergelijkingen  gemaakt mogen worden , maar de boodschap is wel duidelijk.

Als OPA achterom kijkt wenste hij dat de PvdA in het verleden meer op kwaliteit had gelet dan op iemand uit de gemeente ( waarvan nu blijkt dat er wel wat op aan te merken is).

Zoals altijd zijn dit maar mijmeringen van OPA, bij de knisperende open haard en met een borrel, maar beste lezer, steek er wat van op.

OPA’s Droom

OPA’s Droom

 Soms laat je eigen lichaam zich horen en moet er bewust gas terug worden genomen.

Keuzes maken is niet zelden makkelijk, doch vaak noodzakelijk. Na een stevig “revalidatieproces” komt OPA weer “ter been” en groeit zijn interesse weer in de niet noodzakelijke eerste levensbehoeften. Als je weer een veer van je lippen kan blazen, ga je op karakter weer van start met de rest van je leven. Voordeel van zo iets dat je gaat reflecteren over het pad wat je tot op heden hebt afgelegd. Toch wel confronterend maar wel reinigend.

De trouwe OPA fanaten zijn natuurlijk benieuwd naar het resultaat. Laat ik duidelijk zijn: OPA hoeft als OPA aan niemand verantwoording af te leggen. Dus basta.

Anders is het met politici of ex politici. U vraagt zich wellicht af of deze categorie mensen wel een reinigend vermogen bezitten? Wel, ik twijfel vaak ook maar ze zijn er wel.

Het zijn ook mensen met hun eigen valkuilen en twijfels, vaak professioneel verborgen gehouden voor de kiezer. Kijk OPA is uitermate gehecht aan zijn privacy. Vanuit die optiek is het ondenkbaar dat OPA de uitkomst van reflecties op eigen functioneren van raadsleden, zou willen inzien.

Toch is het wel interessant om te speculeren over het eindresultaat van fictieve reflecties van sommige ( ex) politici. Ik zou op hoge leeftijd mijn spaarcentjes nog willen inzetten voor het behalen van een titel in de psychiatrie. Ik hoor u denken:  OPA waar begin je aan ?

Antwoord; Om een bijzonder vertrouwelijke medisch dossier in te mogen zien moet je daarvoor bevoegd zijn. Kijk als psychiater heb ik de mogelijkheid, de archiefkast met persoonlijke reflecties te openen. Laat dat nu precies het geen zijn waar ik laatst over heb gedroomd. 

 In mijn droom snelde ik naar de afdeling zware psychiatrische gevallen afdeling gemeente Werkendam. Zonder vrees opende ik de lade en mijn vingers schoven over de hangmappen welke alfabetisch waren opgehangen. De letter die ik zocht bevond zich niet in deze lade.

Logisch want de hoofdletter T zit ook ver verstopt in het alfabet. Bij de tweede lade had ik succes. De T map gleed uit de stalen constructie en ontvouwde zich op mijn bureau. Naarstig zocht ik in de map naar mijn vrouwelijk slachtoffer. Desillusie alom. Geen reflectiedossier!

Nog een keer doorspitten, maar geen resultaat. Plots voelde ik een hand op mijn schouder en dacht dat het mijn secretaresse was met het ontbrekend dossier. Weer desillusie. Ik ontwaakte en zag de nachtzuster,  die mijn oor nodig had om te temperaturen! “Beetje aan de hoge kant OPA ” en weg was ze.

 Zijn dromen dan bedrog? Nee, na rijp beraad, absoluut niet. Ik kwam al snel tot de conclusie dat mijn beoogd slachtoffer nooit reflecteert. Gewoon als een kip zonder kop haar mening spuit. Ik had beter moeten weten en nooit aan deze onzinnige fictieve speurtocht moeten beginnen. Dromen kost blijkbaar toch veel energie en ik voelde me plakkerig.

Daar kwam ze weer de zaal op! Nu met een zetpil! “OPA even op de zij en niet zo naar meer dromen want daar betaal je de tol voor” sprak ze vermanend toe.

Sommige dingen kun je met een zetpil corrigeren. Heerlijk toch!

HET BOBO-BOOTJE

Het werd een echt volksfeest. Velen waren al vroeg op pad gegaan. Zij wilden dit feest niet missen. Terwille van de feestvreugde was het verkeer op de brug stilgelegd. Een aantal vrachtwagens was, zoals de laatste jaren wel meer voorkomt – ook als het geen feest is -, gezellig tegen elkaar aan gereden. De ambulance en de politie waren ook vertegenwoordigd; uiteraard wilden ook zij niets van het feest missen. Ja, zelfs een takelwagen maakte zijn opwachting en vroeg of hij ook nog een bijdrage kon leveren. Tot Hank stond men in de rij; geduldig te wachten tot het moment dat ook zij deel zouden kunnen nemen aan het feest. Vanuit het noorden waren de nieuwsgierigen toegestroomd. Er ontstond een ware kijkersfile. Ook OPA wilde bij dit zeldzame schouwspel aanwezig zijn. Hij aanschouwde het festijn op  zo’n 500 meter afstand.

Ook de lokale en regionale politici wilden aandacht besteden aan het 50 jarig bestaan van de Merwedebrug. En om dat feestje te vieren gingen ze niet met z’n allen in de file staan, maar huurden ze – op kosten van de gemeenschap  (zoals altijd bij dit soort feestjes,  maar daar mag je niets van zeggen) – een bootje.

Gezellig keuvelend ging het gezelschap op weg naar de brug. “Terwijl men ceremonieel onder de Merwedebrug doorvaart” wordt een urgentieverzoek  ondertekend.

Dat er een urgentieverzoek moet worden ondertekend komt wat lachwekkend over. Elke weggebruiker in Nederland weet dat een verbetering van de verkeerssituatie bij Gorinchem gewenst is. De ministers Peys en Eurlings hebben jaren terug al verzoeken ontvangen om dit probleem aan te pakken. En de Stichting A27 is al jaren actief om de Merwedebrug op de politieke agenda te krijgen.

Dat miljardenprojecten als de HSL – rijdt die al? – en de Betuwelijn  – wanneer zou die rendabel worden? – andere infrastructurele knelpunten in stand hielden is wel duidelijk.  Heeft trouwens de gemeente Giessenlanden bij moeten betalen voor de tunnel onder de Giessen ?

Want toen de dame en heren politici zich opmaakten voor de foto – waar het uiteindelijk om begonnen was en die de minister waarschijnlijk niet onder ogen zal krijgen – kwam het spreekwoordelijke addertje uit het gras te voorschijn.  De minister wil of de B variant of de C⁺ variant.

En in de C⁺ variant worden de belangen van Gorinchem gekoppeld aan de belangen van het Land van Altena. Met andere woorden het Land van Altena kan zijn 4x twee banen krijgen als het akkoord gaat met de afslag Gorinchem-Noord en bijdraagt aan de 20 miljoen die de regio moet bijdragen voor het tot stand komen van C⁺.  Blijkbaar dient de Betuwelijn het algemeen belang en een goede doorstroming over de A27 het regionaal belang. Er zijn mensen die vinden dat lokale partijen minder mogelijkheden hebben, omdat zij geen lijntje naar Den Haag hebben.  Het wordt tijd dat zij eens  met Den Haag twitteren over deze zaak.

Op de foto staat Willem (Bever, met de waterpomptang) er wat schutterig bij. Zijn lichaamstaal zegt dat hij zich niet op zijn gemak voelt. Is hij niet zo ijdel als al die andere politici en vindt hij deze bobo-show wat overdreven of heeft hij net dat addertje gesignaleerd en vraagt hij zich af hoe hij dat in Werkendam moet verkopen ?

                                                                                                                                                                  OPA

Column OPA week 05

Het is 3 april 1989 als toenmalig minister Smit-Kroes van Verkeer en Waterstaat de Tweede Kamer voor het eerst voorstelt in Nederland een systeem van rekeningrijden in te voeren. Al in 1992 kunnen volgens Smit-Kroes de eerste proefopstellingen worden geplaatst.

column OPA week 04

Digitale verkiezingen ?

Opa stamt nog uit het stenen tijdperk, uit de tijd van voor de polder, zoals zijn kleinzoon weet. Hij heeft ooit nog eens geleerd dat er bij de oude Grieken een staat was waar gestemd werd door hard te schreeuwen. Uiteindelijk gebeurde er wat de groep die de andere groep overschreeuwde wilde. Sinds die tijd denken de mensen die het hardst roepen dat zij gelijk hebben.
Hoewel er op allerlei terreinen de laatste decennia veel veranderd is blijft Nederland een democratisch land. Zo’n vijftig jaar geleden was er in Nederland nog sprake van verzuiling. De dominee of pastoor gaven duidelijk richtlijnen voor het leven en dus ook voor de politiek. En hoorde je bij een andere stroming dan was er wel een of andere charismatische leider waar de partijleden met grote eerbied achteraan liepen. In de jaren zestig begon dat, onder andere door de televisie, te veranderen. Niet alleen de leiders konden gebruik maken van het nieuwe medium, ook de critici kwamen aan het woord. Eerst werd er vooral zwart-wit gedebatteerd, later in de meest felle kleuren.
Na verloop van tijd ging het minder om de argumenten dan om de presentatie. En om goed over te komen werden door de partijen pr-functionarissen en ‘spin-doctors’ ingehuurd. Wat willen de mensen horen? Wat willen de mensen zien? Oftewel politieke debatten werden een hoop kabaal – ongenuanceerde one-liners – waarbij de inhoud vaak naar de achtergrond verdween.
Of de weldenkende Nederlander op deze wijze op een goede manier werd voorbereid op zijn of haar democratische plicht??
De technologische ontwikkelingen stonden niet stil. De pc deed zijn intrede. Met de computer nam het aantal mogelijkheden om gedachten uit te wisselen toe. En je kunt bij gebrek aan sociale contacten met behulp van de computer je vriendenkring uitbreiden.
De laatste technische zegen is het ‘twitteren’. Je hoeft niet meer te schitteren, als je maar kunt twitteren. Het centrale partijcomité van SDc voorziet OPA van informatie, zodat ook hij zijn steentje kan bijdragen aan een verkiezingscampagne op niveau. OPA, die de politieke leider van SDc wil steunen, gaat dus op zoek naar de speerpunten van de andere partijen. En wat vindt hij? ‘Ik heb er weer zin in vandaag … Vanmorgen twee boterhammen met hagelslag gegeten; jummie, jummie! … Virtus had vanavond een makkelijke avond tegen Weert, ruim gewonnen … Vol verwachting klopt mijn hartje … Brrr … Riga is echt koud! Zondag wel -32. Maar wel een prachtige stad. Leuk om hier te wonen als student.’
Werd er in het verleden tijdens verkiezingscampagnes vaak ten koste van de inhoud veel kabaal gemaakt. Dit gaat ook helemaal nergens over. Navelstaren door een kleine groep mensen.
Werd de samenleving in het verleden verscheurd door de tegenstelling arm-rijk, nu wordt de samenleving verscheurd door de tegenstelling twitteraars en non-twitteraars.
Sommige mensen denken dat wanneer je maar hard roept je ook gelijk hebt. Sommige mensen denken dat wanneer je twittert je gelijk hebt.
Als het aan deze digitale fanaten ligt zal in de toekomst de uitslag van de democratisch verlopen verkiezingen bepaald worden door het aantal virtuele vrienden op hyves.
OPA hoeft het rode potlood niet meer te gebruiken en doet niet meer mee, want OPA heeft geen behoefte aan inhoudsloos getwitter.

Column OPA week 1

Om de gunst van de kiezer

Over twee maanden is het voorbij. De verkiezingen zijn geweest en de partijen gaan bij zichzelf te rade over wat er goed is gegaan en wat minder. Wat heeft de kiezer aangesproken en wat niet? En bijna altijd is dan de conclusie dat we het niet goed weten. We kennen de uitslag wel, maar het waarom is vaak moeilijk te achterhalen. Bovendien kiest een gedeelte van de kiesgerechtigden niet. Zij maken al jarenlang een hokje rood van dezelfde partij ‘omdat zij daarbij horen’. Dat geldt voor bijna 100% van de SGP-achterban en voor een groot gedeelte van de achterban van de andere partijen.

De verkiezingscampagnes richten zich dus in feite op een klein gedeelte van het electoraat: op degenen die voor het eerst gaan stemmen, op de twijfelaars, op de mensen die teleurgesteld zijn over het gemeentelijk beleid, op de kleine groep die de moeite neemt de verkiezingsprogramma’s door te lezen, op de mensen die stemmen op de politici die het meest in het nieuws zijn, op de mensen die ruzie hebben met de buren die van partij x zijn, etc.
Bovendien, laten we reëel zijn, een groot gedeelte van de bevolking interesseert het allemaal niet zoveel. Als de lokale belastingen maar niet teveel stijgen, als maar op tijd hun paspoort geleverd wordt, als de overheid zich verder maar niet te veel met hen bemoeit, dan is het goed.
Maar hoe moet dit heterogene gezelschap benaderd worden? Hoe kan de niet bestaande kiezer – de kiezer bestaat namelijk niet – ervan overtuigd worden dat zij op ‘onze’ partij moeten stemmen. De denktanks binnen de partijen maken overuren. Zij gaan op zoek naar speerpunten die hen onderscheiden van de andere partijen. Zo is er een partij die inzet op behoud van een dorpshuis, dat de gemeente jaarlijks meer dan € 150.000 kost. Aangezien het tunneltje gerealiseerd is en De la Montagne met de noorderzon is vertrokken, moet er op een andere manier in eigen huis geworven worden. Of dit slim is? Wim zal het weten. De A27 is natuurlijk ook een onderwerp dat de gemoederen bezighoudt. Door te claimen dat dankzij OvB dit alles wordt opgelost wordt de kiezer in feite op het verkeerde been gezet. Eurlings/Rijkswaterstaat heeft meer last van de ANWB dan van OvB.
Allemaal leuk en aardig OPA, maar hoe zit het met de kunstgrasvelden van SDc? Het nadenken over kunstgrasvelden is een goede zaak. Mocht er na een kosten-batenanalyse besloten worden tot de aanleg van één of meer kunstgrasvelden dan is het, ondanks een stemadvies, nog niet zeker dat het eerste in Werkendam wordt aangelegd. Mogelijk heeft de door SDc voorgestane sportimpuls wel tot gevolg dat OPA een rollator krijgt. OPA moet tenslotte ook bljven bewegen!
Kabinetten worden vaak gediskwailficeerd omdat zij ‘alleen maar op de winkel passen’. Een minister heeft ooit eens opgemerkt dat je met je beleid ‘maximaal een meter voor de troepen uit moet lopen’. Met andere woorden speerpunten zijn misschien wel nodig om de kiezer tot nadenken aan te zetten, maar sneuvelen vaak door niet voorziene gebeurtenissen. De economische crisis maakt duidelijk dat het voor veel bedrijven al moeilijk genoeg is om goed op de winkel te passen.
Goed op de winkel passen en ‘een meter voor de troepen uitlopen’ is ook in de politiek al moeilijk genoeg. Zeker als we kijken naar de Nederlandse burgers die al heel snel roepen dat hun vrijheid aangetast wordt door de overheid. Om vervolgens als het mis gaat te roepen dat de overheid te weinig doet. Het gaat dus om de gunst van een vaak grillige kiezer.
OPA