OPA’s Droom

OPA’s Droom

 Soms laat je eigen lichaam zich horen en moet er bewust gas terug worden genomen.

Keuzes maken is niet zelden makkelijk, doch vaak noodzakelijk. Na een stevig “revalidatieproces” komt OPA weer “ter been” en groeit zijn interesse weer in de niet noodzakelijke eerste levensbehoeften. Als je weer een veer van je lippen kan blazen, ga je op karakter weer van start met de rest van je leven. Voordeel van zo iets dat je gaat reflecteren over het pad wat je tot op heden hebt afgelegd. Toch wel confronterend maar wel reinigend.

De trouwe OPA fanaten zijn natuurlijk benieuwd naar het resultaat. Laat ik duidelijk zijn: OPA hoeft als OPA aan niemand verantwoording af te leggen. Dus basta.

Anders is het met politici of ex politici. U vraagt zich wellicht af of deze categorie mensen wel een reinigend vermogen bezitten? Wel, ik twijfel vaak ook maar ze zijn er wel.

Het zijn ook mensen met hun eigen valkuilen en twijfels, vaak professioneel verborgen gehouden voor de kiezer. Kijk OPA is uitermate gehecht aan zijn privacy. Vanuit die optiek is het ondenkbaar dat OPA de uitkomst van reflecties op eigen functioneren van raadsleden, zou willen inzien.

Toch is het wel interessant om te speculeren over het eindresultaat van fictieve reflecties van sommige ( ex) politici. Ik zou op hoge leeftijd mijn spaarcentjes nog willen inzetten voor het behalen van een titel in de psychiatrie. Ik hoor u denken:  OPA waar begin je aan ?

Antwoord; Om een bijzonder vertrouwelijke medisch dossier in te mogen zien moet je daarvoor bevoegd zijn. Kijk als psychiater heb ik de mogelijkheid, de archiefkast met persoonlijke reflecties te openen. Laat dat nu precies het geen zijn waar ik laatst over heb gedroomd. 

 In mijn droom snelde ik naar de afdeling zware psychiatrische gevallen afdeling gemeente Werkendam. Zonder vrees opende ik de lade en mijn vingers schoven over de hangmappen welke alfabetisch waren opgehangen. De letter die ik zocht bevond zich niet in deze lade.

Logisch want de hoofdletter T zit ook ver verstopt in het alfabet. Bij de tweede lade had ik succes. De T map gleed uit de stalen constructie en ontvouwde zich op mijn bureau. Naarstig zocht ik in de map naar mijn vrouwelijk slachtoffer. Desillusie alom. Geen reflectiedossier!

Nog een keer doorspitten, maar geen resultaat. Plots voelde ik een hand op mijn schouder en dacht dat het mijn secretaresse was met het ontbrekend dossier. Weer desillusie. Ik ontwaakte en zag de nachtzuster,  die mijn oor nodig had om te temperaturen! “Beetje aan de hoge kant OPA ” en weg was ze.

 Zijn dromen dan bedrog? Nee, na rijp beraad, absoluut niet. Ik kwam al snel tot de conclusie dat mijn beoogd slachtoffer nooit reflecteert. Gewoon als een kip zonder kop haar mening spuit. Ik had beter moeten weten en nooit aan deze onzinnige fictieve speurtocht moeten beginnen. Dromen kost blijkbaar toch veel energie en ik voelde me plakkerig.

Daar kwam ze weer de zaal op! Nu met een zetpil! “OPA even op de zij en niet zo naar meer dromen want daar betaal je de tol voor” sprak ze vermanend toe.

Sommige dingen kun je met een zetpil corrigeren. Heerlijk toch!